Clare Lennart              Stad met rose huizen



Daniel Cremers

Volledige naam auteur: H. Ban den Boogaard-Klavier



Ik vindt dat Clare een diepe mannenhaat heeft en waarschijnlijk een vervend feministe is, maar dat even ten zijde.

Het verhaal speelt zich af in Nederland en begint met een reis naar een pension. Daarnaa blijft het verhaal bij het pension (behalve in een droom waar verteld wordt over een andere plak).

Het verhaal speelt zich naar alle waarschijnlijkheid af na de Tweede Wereldoorlog. Het boek heeft een gesloten einde.

Het boek is in de hij/zij-persoon geschreven.

Er komen flash-backs in voor.



De personen:

Isabel, Rosalie, Jennie, Paul, Coba, Roelof Bronkhorst, Albert Noorman, Jetje



Isabel is een meisje dat erg treurt om de dood van haar moeder Jetje. Haar vader heet Roelof Bronkhorst die schilder was. Ze is bang dat haar vader haar naar het internaat zal sturen en wordt daarom een model dochter voor hem. Ze heeft om nog een beetje een kind te kunnen zijn een fantasie wereld die ze stad met rose huizen noemt.

Albert Noorman is een leraar die tijdens zijn vakantie een reis maakt waarbij hij terecht komt in het pension waar het hele verhaal zich afspeelt. Het pension is in principe helemaal geen pension, maar een probeersel om iets te verdienen. Hij overnacht er en leert daar Isabel, Rosalie, Jennie en Paul kennen. Noorman is lelijk, maar aardig voor ze.



Jetje was de moeder van Isabel en de vrouw van Brinkhorst. Ze was aardig voor Isabel, verstrooid en mooi.



Coba. Zij voedde de kinderen (Jennie en Paul) op. Ze was eerst toiletjuffrouw, maar vond het niet erg om de kinderen op te voeden. Geld had ze genoeg, omdat ze barones was. Als ze geen barones was geweest had Rosalie haar niet kunnen betalen. Ze sterft in het verhaal aan ouderdom.



Rosalie. Ze is de tweede vrouw van Albert Noorman. Ze is aardig tegen Isabel. Ze is de moeder van Paul en Jennie.



Jennie. Ze is de tweeling zus van Paul. Samen met hem heeft ze een soort dagboek waar ze haar dromen in tekenen. De schrijfster tekent haar af als een verstandig en goed meisje (iets wat ik niet helemaal snap na wat ze doet). Ze breekt de eed met haar boer dat ze aan niemand anders het dagboek zou laten zien. Als ze het doet en Paul ziet het, rent deze weg en wil een rivier tot aan zijn oorsprong volgen. De schrijfster maakt Paul echt belachelijk en doet alsof hij nog een klein, dom jongetje is, terwijl ze daarnaast zegt dat hij al tamelijk volwassen is (gemeen!).



Paul. Hij is de tweeling broer van Jennie. Hij wordt als een kind omschreven, hoewel hij aan het einde van het boek al een volwassen man is. Hij wijd zich in het geheel aan het boek waarin hij zijn dromen in takend. Paul leest veel. Hij houd in tegenstelling tot Jennie niet van bezoek op zijn verjaardag of op welke andere gelegenheid (gesloten voor andere mansen dan Jennie).



In het begin van het boek gaar Albert Noorman op vakantie op de fiets en verteld over zijn leven (onder andere de dood van zijn vrouw), dan komt hij aan bij het "pension". Hij leert daar Isabel en de rest kennen. Dan wordt Isabel in de schijnwerpers gesteld die over haar leven verteld. Haar moeder (Jetje) is gestorven en ze bleef alleen achter met haar vader (Bronkhorst). Ze woont in Frankrijk op verschillende locaties. Ze had een minnaar die de liefde met haar bedreef. Maar haar vader ontdekte het en jaagde hem weg nadat de minnaar had gezegd dat hij niet met Isabel wilde trouwen. Haar vader trouwt met Rosalie. Dan begint de vertelling over Rosalie eb haar kinderen. Rosalie wordt verliefd op een poëet. Ze trouwt met hem en raakt in verwachting. De poëet is echter heel erg arm en is niet in staat om kinderen te onderhouden. Als het bericht tot hem komt dat het een tweeling zou worden, pleegt hij zelfmoord. Rosalie neemt Coba als kinderjuffrouw om zelf te kunnen werken voor de kost als serveerster in een snack-bar. Coba gaat dood en Rosalie trouwt met Brinkhorst. Nu heeft ze drie kinderen (waaronder Isabel). Bronkhorst gaat dood door een auto-ongeluk en laat Isabel en de drie kinderen achter in een heel groot landhuis in Nederland. Dan gaat het verhaal naar Isabel die verteld over een soldaat die ze in het bos waar het landhuis in stond had ontdekt. Hij was gewond. Later bleek dat hij getrouwd was en uit Engeland kwam. Wanneer Isabel hem vindt leeft Bronkhorst nog en keurt naar lang aarzelen het idee om het te laten blijven goed. Als het nacht wordt gaat de soldaat altijd bij Isabelle en gaat naast haar liggen om de liefde met haar te bedrijven.

Jennie wordt verliefd op een jongen en laat hem het dagboek zien wat ze samen met haar broer koesterde. Paul ziet het en rent weg, het bos in. Daar probeert hij een rivier te volgen tot zijn oorsprong. Isabel, Noorman en de hond Nobel achtervolgen hem en het lukt hen om hem te vinden. Op het einde geeft ieder zijn dromen aan elkaar: Isabel haar stad met rose huizen en Paul en Jennie hun dagboek met dromen.



Mening: raar feministisch boek. Zeer langdradig (vandaar dat het niet vaak wordt gelezen).